السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)
1021
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)
1691 - ( 12 ) ابو خالد كابلى از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « دربارهء آيه : « به راستى زمين متعلق به خداست به هر يك از بندگانش كه بخواهد آن را ارث مىدهد و سرانجام كار براى پرهيزگاران است . » در كتاب على عليه السلام آمده است : مقصود ، من و خاندان من هستيم كه زمين را براى ما به ارث گذاشت و پرهيزگاران ، ما هستيم و همه زمين متعلق به ماست و هر يك از مسلمانان زمينى را زنده كند ، پس بايد آن را آباد كند و مالياتش را به پيشوايى از خاندان من بپردازد و هر چه از آن بهره بردارى كرد ، مال اوست . آنگاه اگر آن را رها كرد يا ويران كرد و پس از او يكى ديگر از مسلمانان آن را به دست آورد و زنده و آباد كرد ، پس او نسبت به شخص اول كه آن را ترك كرده است به زمين سزاوارتر است و بايد خراجش را به پيشوايى از خاندان من تحويل دهد و آنچه از آن بهره بردارى مىكند ، مال اوست تا قائم ( عج ) از خاندان من با شمشير ظهور كند و آن را تصرف كند و ديگران را از تصرف در آن باز دارد و آنان را بيرون كند ، همان گونه كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله آن را فتح كرد و از تصرف ديگران در آن جلوگيرى كرد ، البته زمينهايى كه در اختيار شيعيان ماست ، از اين حكم بر كنار است . همانا حضرت مهدى ( عج ) آن زمينها را بر اساس همان قراردادى كه در اختيارشان است ، به آنان واگذار مىكند و زمين را به آنان مىدهد . » 1692 - ( 13 ) سكونى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « هركس درخت تازهاى بكارد يا نهر جديدى احداث كند كه پيش از وى ديگرى چنين كارى نكرده باشد يا زمين مردهاى را زنده و آباد كند ، بر اساس حكم خداوند و پيامبرش آن متعلق به اوست . » 1693 - ( 14 ) در كتاب نوادر احمد بن محمد بن عيسى از امام باقر عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « هركس زمين يهوديان را بخرد ، خراجى كه بر آنان واجب بود ، بر او واجب مىشود و هر زمينى را اهل خراج ادعا كنند ، كسى بدون رضايت آنان خريدارى نمىكند . » ارجاعات گذشت : در روايت يكم از باب پنجم از بابهاى زكات غلّات فرمودهء معصوم عليه السلام كه : « هركس با ميل و رغبت مسلمان شود ، زمينش به او واگذاشته مىشود . » و در روايت دوم فرمودهء امام عليه السلام كه : « هركس با ميل و رغبت مسلمان شود ، زمين وى در دستش رها مىشود و از او يك دهم و يك بيستم - زكات - گرفته مىشود . » و ديگر روايات باب را بنگر .